Creative Urbans

De verkiezingscommissie

Hallo allemaal,

Morgen is het zover. Stemgerechtigd of niet, je kan er alsnog voor zorgen dat zoveel mensen gaan stemmen. Ga zelf naar de stembus of herinner de mensen die je kent en die wel mogen stemmen eraan om te gaan stemmen. Vergeet je stempas, geldig identiteitsbewijs en je gezond verstand niet.

Weet je nog niet op welke partij je wil stemmen of twijfel je nog? Doe dan de test op stemwijzer.nl!

Goed om te weten! Als stemgerechtigde kan je voor twee personen stemmen, mits zij je een machtiging geven.

Succes nog,

De Creative Urbans verkiezingscommissie

Zondag 8 november

Op zondag 8 november kwam de GGD bij ons langs. We gingen met hun over gezondheidsproblemen praten doormiddel van een casus. De onderwerpen van de casussen waren al vastgesteld tijdens het GGD college de woensdag ervoor. De onderwerpen zijn eenzaamheid, depressie en overgewicht.

Voordat de casussen verdeeld werden, werden de vaste groepjes bekend gemaakt. In deze groepjes gaan we de komende maanden werken.

Het groepje van Zhi-Li had de casus van Khadija, die ging over eenzaamheid. “We constateerde dat ze niet alleen lichamelijk was toegetakeld maar ook geestelijk, ze verloor al het contact en heeft waarschijnlijk ook angsten. We waren het er allemaal over eens dat ze weer in contact moest komen met andere mensen.” Tijdens de brainstorm werden allerlei oplossingen bedacht, Khadija moest een tante uit Marokko over laten komen, een telefoon met stroomstootwapen op zak dragen en een hond in huis halen, maar deze ideeën hebben het einde niet gehaald.

Het groepje van Esra had de casus van Ryan, over overgewicht. Ryan van 16 heeft te maken met overgewicht, wordt daarom regelmatig gepest, en kan nergens echt steun vinden. Hij zou wel willen sporten maar kan niemand vinden om dat mee te doen.

Tijdens de brainstorm leerde Esra en haar groepsgenoten dat een broodje kaas ongezonder is dan een broodje kroket, en dat cola evenveel suiker bevat als sinaasappelsap. Dit deed hen besluiten om een nieuw concept te ontwikkelen: Fun Food Facts, een beurs waar mensen weetjes over eten krijgen, en zo gezonder kunnen eten en leven.

Het groepje van Jesper had de casus van Anna, over angst en depressie. Anna is een meisje van 15, enig kind met een depressieve moeder en een vader die nooit thuis is. Daarnaast voelt Anna zich onveilig omdat haar vriendin laatst is overvallen in de buurt. Ze heeft niemand om daarover te praten.

Er kwamen veel goede oplossingen voor Anna, ze ging hulp zoeken voor haar moeder, haar vader kreeg een baan dichter bij huis en er moest meer straatverlichting, straatcoaches en straatbeveiliging komen.

Anna neemt een cursus zelfverdediging

Maar hoe presenteer je dat? Jesper en zijn groepsgenoten besloten het eens anders te doen en maakten er één groot toneelstuk van. Alles werd uitgebeeld, van de casus tot de oplossingen.

Ook al waren het verschillende casussen, er kwamen veel dezelfde oplossingen uit. Het bleek dat contact leggen met de buurt (buren, buurthuis), met hulpinstanties (straatcoaches, psychologen) en het verbeteren van de buurt (meer verlichting, meer open plekken) voor alle situaties beter zou zijn.

Dit was een zeer geslaagde dag.

Zhi Li Liu, Esra Masshour, Jesper Brugman

Zondag 01-11

Het was alweer zondag. Iedereen was druk aan het praten over wat er ging gebeuren.

Voor de rode tafel was meneer Aad Kruiswijk druk bezig zijn powerpointpresentatie op het scherm te presenteren. Dat wilde net niet lukken. Aad vertelde over brainstormen en liet vele dia’s zien.

Na de presentatie van Aad heeft Elselien ons in drie groepen verdeeld van acht leerlingen. Ieder groepje had ook een begeleider omdat we een opdracht zouden krijgen. De opdracht die we kregen was: Plein van de Toekomst. We moesten een plein van de toekomst ontwerpen.

Eerst hebben we ongeveer een half uurtje gezamenlijk zitten brainstormen. Iedereen legde tijdschriften en ander materiaal dat ze bij zich hadden midden op tafel. Vervolgens gingen we ideeën bedenken, er zaten hele goede ideeën bij. We hebben in tijdschriften plaatjes bij elkaar gezocht om een overzicht te kunnen krijgen.

Toen was het pauze. Tijdens de pauze praatten we met de kinderen van andere groepen. We hadden het over de leukste, grappigste en gekste ideeën die er bedacht waren. Na ons heerlijk etentje zijn we weer aan de slag gegaan. We moesten niet verder met brainstormen maar op papier zetten wat we allemaal hadden bedacht.

Druk aan het knippen en plakken

Ik, Aniqah, vond het knip en plak werk het allerleukst! Ik vond het leuk hoe we in een groep samenwerkten. De ene knipte plaatjes uit, de ander plakte deze op het moodboard.

In de groep van Sarah hadden ze vier categorieën: Eten & Cultuur, Sport & Spel, Avondleven en Natuur. Iedereen was druk aan het denken, knippen, plakken en voorbereiden van de presentatie.

In Nevin’s groep hadden ze een onderverdeling gemaakt per leeftijdscategorie en verdiepte iedereen zich in een andere leeftijd.

Iedereen was druk aan het denken, knippen, plakken en voorbereiden van de presentatie. Uiteindelijk was het zover, de presentaties. Om half 6 moesten de groepen het ‘plein van de toekomst’ presenteren. Als eerste presenteerde de groep van Aniqah. Als tweede de groep van Sarah en Nevin’s groep als derde. Het liep zoals gepland, een geslaagde dag, als je het ons vraagt.

Het virtuele plein

Aniqah Ahmad, Nevin Gunay, Sarah Haddou.

Ook de begeleiders worden aan het werk gezet!

Na gister te hebben gefeest tot bijna laat in de nacht–> ochtend, maar een paar uur te hebben geslapen en heel erg moe besloot ik me toch maar niet af te melden. Zoals altijd zouden we om half twee beginnen, maar het was bijna twee uur en het leek of Jalesa en ik de enige deelnemers waren. Gelukkig kwam de rest al binnenlopen, jammer genoeg was niet elk groepje compleet. Toch moesten we verder. Youssra en ik hebben besloten ons vlekkenplan te behouden en niet al te diep in te gaan in het plan. Anders zullen we misschien in tijdnood terecht komen.

Met Bureau 2 hebben gezamelijk de hoofdthema’s en subthema’s bepaald. De subthema’s hebben we uitgewerkt om Bureau 2 een beeld te geven van hoe onze plannen er uiteindelijk uit moeten komen te zien. We zijn teruggegaan in de tijd om al het materiaal dat we hebben te verzamelen en het minder belangrijke materiaal weg te schrappen. De expositie zal plaatsvinden op 2 juli in Arcam en bureau 2 zal voor ons de ruimte gaan invullen. Zo hebben wij meer tijd om ons te gaan richten op het echte verhaal.

Omdat Abdel al een tijdje niets van zich heeft laten horen hebben wij Salahedine als architect aangewezen gekregen. In ons plan zijn Youssra en ik het erover eens dat het ontmoetingscentrum centraal staat in ons plan en erg belangrijk is. Zowel op niveau van sociale contacten, culturele activiteiten en religie als feestgelegenheden en jongeren betrekken bij de buurt.

Volgende week zullen we dus weer met z’n allen hard aan de slag moeten!!!

Het is weer een paar maanden geleden dat ik voor het laatst heb geschreven. Het werd eens tijd om weer eens te vertellen wat we afgelopen dagen hebben gedaan. Zoals jullie al weten zijn we ingedeeld in drie groepen van drie met elk zijn specialisatie.

Woensdag 29 april kregen we een inspiratielezing van Tim van Ruiten. Hij is als ik me niet vergis van FarWest en is gespecialiseerd in alles wat te maken heeft met duurzaamheid. Hij vertelde ons dat duurzaamheid niet alleen het zorgvuldig omgaan met het milieu is maar eigenlijk alles is wat de komende generaties nog gebruikt kan worden. Het gaat dus vooral om het gebruik. Hij liet ons zien dat nieuwbouw volgens het keurmerk een A++  krijgt en een oude woning na renovatie maximaal het keurmerk B/C kan halen. Ook kregen we te horen hoe gebruik wordt gemaakt van isolatie, bijvoorbeeld dubbelglas en schuim tussen het beton. We leerden ook dat het duurzaam maken van een woning niet alleen in handen ligt van de bouw en de gemeente maar juist ook in de handen van de bewoners. Zo wordt met voorlichting geven aan de bewoner duidelijk gemaakt hoe hij zuinig om kan gaan met energie. Met spaarlampen, standby-killers en zuinige douchekoppen bereik je al heel veel.

Na een lange maar interessante presentatie was het tijd voor de wandeling. We liepen door de buurt om de punten - die Tim in de presentatie heeft opgenoemd - te bezichtigen. Zo bezochten we de gerenoveerde woningen. Hiervan zou je op het eerste gezicht helemaal niet zeggen dat het gerenoveerde woningen zijn maar juist nieuwbouw. Dat

Gerenoveerd gebouw dat er als nieuw uitziet

vond ik wel positief want de sfeer in de buurt verandert gelijk wanneer een huis er beter uit ziet. Dit kost dan ook minder geld en tijd dan slopen voor nieuwbouw.

Ook kwamen we langs een gebouw waar de koude bruggen werden belemmerd.

Woensdag zouden we weer hard aan de slag gaan. Rond vier uur was ik al aanwezig en kon ik al gelijk de magische bol verven. Daarna kwam iedereen binnenlopen. De kijkdozen die Camiel voor ons had gemaakt had Carlien voor ons meegenomen. De taak voor ons was om ze in te vullen naar de punten van ons concept. Ik kreeg de doos voor de bestaande situatie. Ik had er zeker zin in, ik hou wel van knutselen. Helaas moest iemand de presentatie maken. Ik wilde de presentatie wel maken, maar ik wilde ook heel graag een kijkdoos maken. Ik stelde dus voor om de kijkdoos thuis af te maken en op dat moment te gaan werken aan de powerpointpresentatie.  Aan het eind van de dag had mijn groepje al een heel mooi begin gemaakt voor de kijkdozen. Ik had de presentatie nog niet af, maar ik kon er wel thuis verder aan werken. Thuis aangekomen en na wat gegeten te hebben begon ik gelijk met de kijkdoos. Ik deed het met veel plezier. Rond 11 uur was de bakstenenmuur klaar.

De volgende dag stond ik zoals gewoonlijk vroeg op. Na het ontbijt, mijn huiswerk en omdat ik er geen zin meer in had besloot ik te gaan werken aan de kijkdoos. Wanneer ik het een er in had gezet kwam ik weer op een ander idee. Uiteindelijk had ik er lang aan gewerkt maar hij was af. Na het avondeten ben ik de powerpointpresentie af gaan maken.

Het was al weer vrijdag, de laatste van de vakantie. Camiel en Dirk hadden ons gezegd vrijdag aanwezig te kunnen zijn om de presentatie en expositie af te kunnen maken. We hadden rond half twee afgesproken. Vandaag zouden we en de kijkdozen afmaken en de panelen en dan moest  nog de presentatie. De powerpointpresentatie had ik op usb maar er moesten zeker een paar dingen aangepast worden omdat ik er mijn twijfels bij had. Dirk en Abdel gingen dus aan het werk met de presentatie en de rest van het groepje ging de andere twee taken doen.

Omdat het andere groepje niet compleet was en achterliep vergeleken met ons moesten ze wel te hulp worden geschoten. Ik weet verder niet hoe ver zij zijn gekomen, maar hopelijk kunnen we zondag twee prachtige presentaties voor de jury opleggen. Ik heb er harstikke zin in ( al hoewel ik weet dat ik moet presenteren en niet weet hoe dat zal gaan bij een jury en een publiek). Ik hoop echt op een onvergetelijke dag.

Als ik zo terugkijk naar hoe ik ben begonnen en waar ik nu ben, heb ik wel het gevoel dat ik echt heel erg veel heb geleerd. Toen ik kreeg te horen dat we elke zondag moesten presenteren, zag ik er wel tegen op. Na een paar keer gepresenteerd te hebben begon ik het leuk te vinden en de zenuwen die ik daarvoor had waren verdwenen. (Hopen dat dit morgen ook zo is) Ik heb ook gemerkt dat ik na elke les dat ik naar huis ging, anders ging kijken naar hoe gebouwen in elkaar zitten. Oppeens zagen de wegen waarop ik liep niet meer uit als hoe ik ze eerst zag. ( Een beetje vreemd, wel grappig.) Ik kan gelukkig zeggen dat ik nooit spijt zal hebben dat ik hier aan ben begonnen. Volgens mij heeft dit project me totaal verandert en dat was waar ik al een tijdje naar zocht.

Morgen zal dus heel spannend zijn, het is eigenlijk een concurrentiestrijd tussen twee groepen. Een zal er dus winnen. Bij mij gaat het gelukkig niet om het winnen. Ik vind beide maquettes er prachtig uitzien, ik weet dat beide groepen er even hard aan hebben gewerkt. Voor mij is dat al een overwinning, ik zou nooit hebben gedacht dat er zoiets uit zou komen.

Voor je het weet is het morgen, wel op tijd zijn en alvast veel succes!!!

Zondag 22 februari, de laatste zondag voor de presentatie. Onze maquette was nog helemaal niet af. Vandaag zou ons ontwerp klaar moeten zijn. Dus hebben we de taken verdeeld, de makkelijkste manier om het snel af te maken. Een paar gingen dus aan het werk met de maquette en de anderen gingen aan de expositie werken.

We hebben vandaag echt veel gedaan vind ik. Een maquette die erg kaal was hebben we omgetoverd in een prachtig plan. Met dit ontwerp zullen we ons verhaal kunnen doen bij de jury. We zullen ze overtuigen dat ons plan heel goed kan zijn. Het is heel apart: “wonen in een park”, maar waarom zou het niet kunnen. Ik bedoel je hoeft niet op het platteland te wonen om groen om je heen te hebben. Nu kan het ook in een stedelijke sfeer. Die combinatie is toch het toppunt.

En dan nog de talenten die er zullen ontstaan door  de buurt. De buurt is een en al een broedplaats van jongeren die hun talenten kunnen ontdekken. De hele buurt profiteert daarvan. Mooie kunstwerken op straat, voetbaltalenten en ga zo maar door. Een levende buurt, veel activiteiten maar ook rust als ik het moet omschrijven.

Woensdag gaan we ons richten op de expositie. Ik kijk er echt naar uit en woensdag zal ik wel weer een stukje plaatsen.

Dus op naar woensdag!!!

Ik had vandaag lekker uitgeslapen, gister was ik namelijk tot laat in de avond opgebleven. Vandaag zou ik er weer tegen aan moeten gaan. Ik had er veel meer zin in dan vorige week. Het was een goed voorgevoel, vorige week kwamen we dan ook niet zo ver. Om half twee was ik op de lokatie aanwezig, vreemd genoeg leek het alsof ik de enige deelnemer was van vandaag. Gelukkig kwamen de anderen later, toch waren we niet compleet. Dit was wel vervelend. Nu we bezig zijn met hoe de buurt eruit moet zien wil je wel dat je groepje compleet is. Het moet een gezamelijk plan worden en niet een plan waar twee leerlingen over hebben nagedacht omdat de rest er niet was. Volgende keer beter, denk ik dan.

Als eerst kregen we een inspiratielezing. Deze ging over soorten gebouwen. Dus het verschil tussen een los huis, een rijtjeshuis, appartementen, enzovoorts. Ook werd er uitgelegd hoe je de buurt kon opvullen, zo kun je ervoor kiezen om rechte wegen te nemen of juist kronkelige paden. Je kan kiezen voor een grote dichtheid, dus grote flatgebouwen of voor een kleine dichtheid en juist laagbouw. Zo zijn er verschillende manieren om een gebied op te vullen. Uiteindelijk gaat het om het concept dat jij hebt bedacht. Vanuit dat concept kun je gaan kijken hoe je je gebied wil gaan inrichten.

Vorige week vonden we het lastig om het concept te betrekken bij de buurt die we gingen ontwerpen. Het park, een onderdeel van het concept, had gelukkig snel haar plekje gevonden. Ons idee was de groene loper, deze liep vanuit de ingang van de buurt naar het park toe. Ook waren we het erover eens dat het park van buitenaf zichtbaar moest zijn. En omdat er al een park buiten de buurt ligt moest het park een speciale functie hebben zodat het toch nog mensen aantrekt.

Deze week gingen we verder. We wilden een concept waaraan we ons konden houden. We wisten welke doelgroepen we wilden trekken in de buurt. Dus het eerste waar we over nadachten was de activiteiten en de voorzieningen die er voor de doelgroepen aanwezig moesten zijn. Het idee was om de middelbare school niet af te schermen van de buurt maar juist te betrekken. We wilden ervoor zorgen dat de talenten van jongeren naar boven worden gehaald. Als ze er dan ook nog eens waardering voor krijgen, zou dat ze dan niet van de straat afhalen. Zo hebben we verschillende activiteiten die verspreid liggen over het gebied. Er zou een podium kunnen staan in het park waar de talentenjachten gehouden kunnen worden.

Uit de interviews die we hebben gehouden op straat, kwamen we erachter dat ouderen gedwongen zijn om naar buiten te gaan. Dit kan voor zowel gezondheidsredenen zijn als naar buiten gaan om boodschappen te doen. Maar het probleem was dat ouderen het niet leuk vonden om buiten te zijn. Ze voelen zich o.a. niet veilig en aan de andere kant is het te begrijpen in zo’n eentonige buurt. Ons plan voor deze ouderen was een periodieke straattentoonstelling. Wanneer ze hun wandeling maken zullen ze kunstwerken tegenkomen van verschillende kunstenaars. Zo hoeven ze niet ver te reizen voor museumbezoeken en de wandelingsroutes zijn al een stuk leuker.

In het park kan een podium komen te staan en de gebouwen moeten dan gaan functioneren als tribune. Mensen kunnen ervoor kiezen om naar buiten te gaan maar kunnen ook lekker vanuit het raam of balkon genieten van de de voorstellingen. 

Dit was het dan voor vandaag,  

PS: “ ik hoop dat ik niet al te veel heb verklapt “

Nu ik toch eens ga schrijven, laat ik maar vertellen over afgelopen zondag. Dit zit nog vers in het hoofd en het was ook nog eens mijn eerste keer op de nieuwe lokatie. Het was dus even zoeken met het openbaar vervoer, maar dankzij Souraya heb ik het wel kunnen vinden.
We begonnen met de sketch up les. Ik had de software thuis al gedownload en heb zonder sketch up les ook nog eens mijn kamer kunnen tekenen. Toch vond ik de opdrachten van Jordy wat lastig.
Na de sketch up les gingen we verder met het concept. Ons groepje moest een test afleggen. Deze resulteerde tot de kleur blauw: ondernemend, intelligent en ga zo maar door. 

Na de test zijn we gaan schetsen, we kwamen uiteindelijk uit op een vlekkenplan. In de buurt moest een park komen te staan. Dit symboliseerde de rust in het gebied. Buiten het park nam de rust geleidelijk af tot je bij de randen van het gebied kwam. We wilden twee torens als herkenningspunt voor het gebied. Het gebied heeft op dit moment voor de bewoners en mensen van buitenaf geen herkenningspunt. Deze  torens wilden we bij het park hebben zodat het park de aandacht krijgt.

Na alle voorbereidingen kwam de presentatie. We begonnen met het resultaat van de test, waarna de schetsen werden toegelicht en het vlekkenplan werd gepresenteerd.  Nu op naar de volgende pres(en)tatie!