Dylan

Archief voor Dylan

Van hondenpoep naar biobrandstof

februari 26th, 2010, posted by Dylan

Het begon allemaal vroeg in de morgen, rond half 10, wat één van de zwaarste opdrachten was die we tot nu toe bij Creative Urbans gehad hebben. Ik vond dat ik in een leuk groepje zat waar ik dus tafelvoorzitter van was. Na de casussen gelezen te hebben kwamen de volgende ideeën tot ons:

- Een grote watertank in het midden van de wijk met een grote speelplek en park op het dak van de bassin. We kozen ervoor om de tank in het midden te doen, omdat dan ook de speelplek in het midden van de wijk zou zijn. Die watertank zorgt ervoor dat er een hoop water kan worden opgeslagen in de winter, wanneer er veel regen valt. En dat gebruikt kan worden in de zomer als grijs water, of misschien zelfs drinkwater na filtratie.

Dylan en zijn team

Dylan en zijn team

- We hebben ook nagedacht over de grote sloot aan de noordkant van Buurt 5. Deze zou kunnen overstromen, maar niet volgens onze ideeën: Ten eerste zou het meeste goed doorgevoerd kunnen worden naar andere wateren in en rond Amsterdam. Ten tweede hebben we de waterbassin die overtollig water door middel van pompen kan opvangen. Ten derde wilden we de sloot dieper maken, zodat wanneer er veel regen valt, hij niet zal overstromen en in tijden van droogte en verdamping er zoveel water in de sloot zit, dat er nog water over zal blijven.
- Over droogte gesproken, in de stilstaande sloot kan blauwalg ontstaan. Een van onze experts zij dat wanneer je aflopende, groene oevers maakt, dit niet gebeurd. Ook zouden pijpleidingen met zuurstof blauwalg voorkomen, dit is een idee wat al voorkomt in het Nieuwe Meer.
- Het is dus heel droog. De ronde glazen gebouwen kunnen heel heet worden in tijden van droogte. Hierdoor hadden wij een koelsysteem bedacht: er stroomt water van bovenaf het gebouw naar beneden. Dit wordt dan constant rondgepompt. Dit waren niet de enige gebouwen die wat afkoeling konden gebruiken. De L-gebouwen aan het water zouden ook warm kunnen worden. Zo bedachten we dat we ze wit gingen kleuren, wat een hoop zonnestraling tegenhoud.
- Dit rondpompen kost natuurlijk energie, welnu staan er verschillende religieuze gebouwen in CousMoes. Wij dachten dat in 2050 die gebouwen we wat moderner konden. Zo ontstonden de verschillende windmolens op de daken van de gebouwen.
- Deze windenergie was niet de enige energievoorziening. Ook hadden we zonnepanelen geplaatst op de (witte) L-gebouwen. Dit zorgt voor duurzamer energiegebruik. Verder hadden we een grote composthoop, in het hoekje van de buurt. We dachten: ‘Waar laten we al die hondenpoep in de buurt?’ Nou daar dus, en van compost kun je biobrandstof maken. Dan hadden we nog een laatste energieopwekker, en dat is de atletiekbaan. Er worden daar een heleboel kilometers gerend, en als we die baan nou eens van energieopwekkende tegels maken, scheelt dat weer een hele hoop fossiele brandstof.
- Dan kom ik bij de luchtverontreiniging. CousMoes had al een parkeergarage, die hebben wij uitgebreid, het is nu een soort tunnel, tot helemaal onder de L-vormige gebouwen. Zo hoeven bijv. oude vrouwtjes niet ver te lopen met hun boodschappentassen. Ook wilden we meer groen in CousMoes, wat zorgt voor meer open ruimtes. Die open ruimtes belemmeren het ‘hitte-eiland’ .
- Op de trapvormige gebouwen, staan tuintjes. Wij bedachten hiervoor dat die tuintjes een soort planten werden waarmee je water kon zuiveren en dat gebruiken als grijs water, bijv. voor de afwas of het doorspoelen van de wc.
- In de zomer kan er dus weinig regen vallen, en wordt een groot deel van CousMoes bruin i.p.v. groen. Hiervoor kun je dan weer de grote watertank gebruiken.

Dylan Ahern

Dylan, landschapsarchitect

februari 26th, 2010, posted by Dylan

We zijn nu aan het eind gekomen van de basistraining. Nu we op de helft zijn van het project, heb ik een aardig idee gekregen van waar we nu mee bezig zijn. Dat is dus het herinrichten van de Lodewijk van Deysselbuurt. Voor de basisexpositie hadden mijn groepje en ik het concept OndersteBoven bedacht. Een geslaagd concept al zeg ik het zelf. De jury vond Cousmoes beter. Hier kom ik later op terug.

Tijdens de basistraining heb ik heel wat geleerd en interessante excursies gedaan. Met al die informatie en met toevoeging van onze eigen creativiteit zijn we op OndersteBoven gekomen. Als we kijken naar Cousmoes, zien we eigenlijk nog een saai plan. Heel veel gewone, rechte gebouwen, blokken en muren. Wat mij ook opviel is dat er weinig tot geen groen is in Cousmoes. Daar moet de landschaparchitect natuurlijk wat aan doen.

Veel groen in OndersteBoven

Veel groen in OndersteBoven

In OndersteBoven was elke ruimte goed benut en van heel wat groen voorzien. Wat jammer aan ons plan was, was dat het té creatief was. De gebouwen werden niet realistisch genoeg gevonden en we zouden er in de specialisatie niet mee door kunnen gaan, wat ik erg jammer vind.
Als ik kijk naar Cousmoes, zie ik dat er een hoop veranderd mag worden. Afgelopen zondag bleek overduidelijk dat we er een hoop aan mogen veranderen, wat weer goed is. Ik als landschapsarchitect kan er mijn creativiteit in kwijt.

Buurt 5 is een ingesloten buurt. Ik denk dat openheid door middel van pleinen al een verbetering zal zijn. Een plein kan heel erg gezellig zijn. Bij mij is nu een plein gebouwd, met een fontein, en dat is een groot succes. Eerst was mijn buurt ook best saai(Oost-Watergraafsmeer), maar door de fontein is het hier een hoop leuker geworden. Zo’n fontein kan ook dienen als centraal punt, mensen spreken hier vaak af, ook wordt hier jaarlijks een buurtfoto gemaakt van alle bewoners van de buurt en soms ook marktjes of kleine feesten. Zo’n simpel plein kan dus al heel wat samenhorigheid creëren. Vooral in de zomer. Een fontein kan al heel wat vrolijkheid en geluk geven.

Als we kijken naar buurt 5 zien we weinig of slecht onderhouden groen. Wat nog erger is, groen tussen flats waar je niet eens kunt lopen, spelen enz. omdat er hekken omheen staan. Openheid en groen creëren zijn dus een wel hoofdpunten, denk ik.

Verder is mij uitgelegd door Ruben en Tarik dat de landschapsarchitect de huizen, wegen en alles eromheen met elkaar verbind. Dingen verbinden met elkaar kunnen op een hoop manieren. Aangezien het thema van dit jaar Healthy Climate is, zullen bomen en sportvelden een rol kunnen spelen. Water kan ook een manier zijn om wegen met huizen te verbinden. Een sloot naast de deur is vaak ook best leuk.

Als we Watergraafsmeer weer even als voorbeeld nemen: er waren hier weinig mogelijkheden voor kinderen om buiten te spelen, vanwege veel auto’s op straat en weinig open ruimtes. Toen werd er op een ongebruikte door de gemeente daar een voetbalkooi geplaatst. Ik zie dit ook als een mogelijkheid voor buurt 5: ongebruikte ruimtes omzetten in functionele ruimtes. Wanneer we kijken naar buurt 5, zie je dat er weinig bewogen wordt, dit bleek ook uit onderzoek van de GGD. Een voetbalkooi bevordert beweging en is ook veiliger dan spelen op straat.

Duurzaamheid is voor de landschapsarchitect misschien wel een moeilijk onderdeel, maar ik zal een poging wagen. Vaak wordt namelijk duurzame energie al opgewekt in gebouwen zelf. Nu is het wel zo dat er natuurlijk ook een hoop windmolens in Nederland zijn. Alleen lijkt het mij nogal ver gaan die te plaatsen in buurt 5. wat dichter bij huis ligt, zijn fietspaden aanleggen. Cousmoes had dit zelf al bedacht en ik denk dat dit een goed idee is. Duurzaam en gezond.

Parkeergarage in de heuvel

Parkeergarage in de heuvel

Ik denk dat een goed idee van OndersteBoven was, dat we parkeer-plaatsen in heuvels hadden gemaakt. Dit zorgt ervoor dat er meer ruimte overblijft waar normaal auto’s zouden staan, het is minder lelijk en het is leuk om Nederland een keer met wat heuvels te zien. Op die heuvels groeit dan gras en kunnen mensen daar de liefde bedrijven.

Nu zit ik OndersteBoven even te promoten, maar dat moet ook wel. Wij hadden namelijk een groot bos in ons concept, waar in geklommen en geklauterd kan worden. Cousmoes heeft ook een soort groene zone, waar het groen veel bij elkaar staat. Ik denk dat groen heel veel helpt in een buurt. Zeker als je het goed onderhoudt. Een bos creëert een speelse sfeer, weer een plek waar kinderen zorgeloos kunnen spelen, anderen kunnen hardlopen of rustig zitten en genieten van een mooie dag. Dit bos hadden wij in ons concept doorgetrokken naar andere plekken, zodat de buurt meer een eenheid is, en niet losse stukken aan elkaar geplakt. Ik denk dat we dat groen ook door de hele buurt moeten trekken, gras en bomen.

Zo heb ik hoop ik een paar mooie ideetjes en een stukje van mijn misschien nog onderontwikkelde visie op de specialisatie gegeven.

Dylan Ahern, landschapsarchitect

Creativiteit en sneeuwballen

januari 19th, 2010, posted by Dylan

Creative Urbans, over zondag 20-12-2009.
Door eindredacteur Dylan Ahern

Vandaag had het gesneeuwd. Enorm veel zelfs, maar dat weerhield ons er niet van om door weer en wind naar de Beehive te komen. Integendeel, er waren ook nog 2 nieuwe meisjes bij gekomen ben alleen ben ik –tot mijn grote spijt- hun namen vergeten.
Tarik was er ook. We gingen vandaag namelijk de presentaties van woensdag evalueren. We kregen best veel positieve reacties van de delegatie uit Londen, ook het stadsdeel en FarWest waren tevreden. Er was alleen een groot belangrijk ding dat miste: ‘de creativiteit’. Iedereen had spannende namen; zoals de Pittige Bloem, Onderste Boven en The Green Movement, maar er was helemaal niet zoveel extreems aan onze ideeën. Niemand had ook echt een eigen idee in het concept, wat juist ook heel belangrijk was.

Dylan zeer geconcentreerd aan het werk

Dylan zeer geconcentreerd aan het werk

Naar aanleiding van deze inleiding van Tarik, begonnen we met ideeën bedenken voor een nieuw concept. Mijn groepje(Onderste Boven), kwam met De Avatartram, De Kas, De Waterijsjes, High Trees enz. Dit waren eindelijk echt extreme ideeën. Die gingen we dan wat meer uitwerken.

Maar eerst kwam er pauze! ‘Eindelijk’, dacht ik, want ik had echt honger. Probleem was, dat er nogal weinig broodjes waren. Maar ik kreeg geen tijd voor zelfmedelijden, want we gingen naar buiten voor een spectaculair sneeuwballengevecht! Dat was keihard. Toen iedereen helemaal uitgeput en ondergesneeuwd was, gingen we weer naar binnen.

De ideeën die we voor de pauze hadden bedacht, gingen we nu op de plattegrond van buurt 5 tekenen. Toen alles af was, werden er presentaties gehouden. Alleen kwam Tarik plotseling invallen bij groepje 2. Hij vond dat ze meer argumenten moesten geven voor hun ideeën, veel waarom vragen kwamen boven. Zo moest elk groepje dat beter gaan doen, elk puntje goed analyseren en bedenken waarom je dat idee in jouw wijk wil.

Een momentopname uit de wilde wereld van OndersteBoven

Een momentopname uit de wilde wereld van OndersteBoven

Toen waren alle serieuze dingen voorbij en was Elselien inmiddels aangekomen met warme chocolademelk met slagroom en snoep!:D Omdat dit de laatste Creative Urbans van het jaar was, gingen we nog wat langer door, we gingen daarna nog wat spellen doen en buiten natuurlijk nog een sneeuwballengevecht. En Elselien en Suzanne kwamen ook meedoen! Dat had ik eerst niet verwacht, maar misschien hadden ze het ook beter niet moeten doen, want ze hadden beide een dikke sneeuwbal op hun kont van mij gekregen;)

Dylan Ahern, OndersteBoven

Maquettes!

december 7th, 2009, posted by Dylan

Werkchaos

Werkchaos

Vandaag, 6 december, zijn we begonnen met een maquette maken. Niet van buurt 5, maar van de omgeving er omheen. 4 mensen gingen alle ruimtelijke dingen overtrekken, zoals parken, pleintjes enz. De andere 4 gingen de gebouwen overtrekken. Ik begon met de gebouwen, maar ging later met de omgeving helpen.

Er was 1 grote plattegrond, een A0-vel en er waren een hoop computers beschikbaar. Deze kon je gebruiken om de hoogte van de gebouwen te meten, want de gebouwen uit de buurt hebben we op je juiste schaal gemaakt, namelijk een schaal 1:1000. De junior-begeleiders sneden de vormen dan in de juiste verhoudingen uit.

Wat ik echt moeilijk vond was om alle gebouwen te checken op de computer, welke hoogte ze hadden. Ook was de grote plattegrond nogal onduidelijk. Na een tijdje werd het wel nogal saai om alles goed uit te knippen. Dat ging ook fout bij mij…

De gebouwen zijn bij ons grotendeels afgekomen maar de omgeving was een stuk uitgebreider en moeilijker.

Ons eindresultaat

Ons eindresultaat

Ik vond het wel leuk om eindelijk een maquette te maken. We gaan nu steeds verder met de buurt en dat merk je wel.

Ik vond het wel jammer dat wij die maquettes niet mochten uitsnijden met zo’n snijding. Dat leek me wel leuk.

Dylan Ahern