Creative Urbans

Nu ik toch eens ga schrijven, laat ik maar vertellen over afgelopen zondag. Dit zit nog vers in het hoofd en het was ook nog eens mijn eerste keer op de nieuwe lokatie. Het was dus even zoeken met het openbaar vervoer, maar dankzij Souraya heb ik het wel kunnen vinden.
We begonnen met de sketch up les. Ik had de software thuis al gedownload en heb zonder sketch up les ook nog eens mijn kamer kunnen tekenen. Toch vond ik de opdrachten van Jordy wat lastig.
Na de sketch up les gingen we verder met het concept. Ons groepje moest een test afleggen. Deze resulteerde tot de kleur blauw: ondernemend, intelligent en ga zo maar door. 

Na de test zijn we gaan schetsen, we kwamen uiteindelijk uit op een vlekkenplan. In de buurt moest een park komen te staan. Dit symboliseerde de rust in het gebied. Buiten het park nam de rust geleidelijk af tot je bij de randen van het gebied kwam. We wilden twee torens als herkenningspunt voor het gebied. Het gebied heeft op dit moment voor de bewoners en mensen van buitenaf geen herkenningspunt. Deze  torens wilden we bij het park hebben zodat het park de aandacht krijgt.

Na alle voorbereidingen kwam de presentatie. We begonnen met het resultaat van de test, waarna de schetsen werden toegelicht en het vlekkenplan werd gepresenteerd.  Nu op naar de volgende pres(en)tatie!

We hebben veel verschillende dingen gedaan tot nu toe, we zijn in het begin naar de NDSM-werf gegaan op de fiets en zijn van daar weer door gegaan naar het Muziekgebouw aan het IJ. De volgende week zijn we gaan brainstormen over een opdracht genaamd: De plein van de toekomst, daarbij werd de hele groep in 2en gesplitst en dat bleef zo en nu nog steeds. De bedoeling van het in 2en delen van de hele groep is de concurrentie tussen elkaar vergroten. Maar al datgene wat we in het begin moeilijk of lastig vonden, zijn we tot nu toe gedeeltelijk in beter geworden. Zoals dat sommige personen moeite hadden met presenteren of iets tekenen en nu weer beetje gewend zijn. Want je moest op de zondag altijd iets presenteren voor de gehele groep met begeleiders en junior-begeleiders er bij, dus een best wel grote groep. Hoe vind ik het zelf tot nu toe? Ik vind het heel leerzaam, want je komt dingen te weten waar je eigenlijk niet eens aan gedacht hebt. Maar het is ook heel gezellig met de begeleiders en junior-begeleiders en de andere deelnemers, want je kan altijd met elkaar lachen over allerlei dingen. We zijn ook sinds vorige week naar een andere pand gaan verhuizen, want daar hebben we wat meer vrijheid om te dingen te doen. En we zijn ook vorige week begonnen met een programma op de computer genaamd SketchUp, daarmee kunnen we gebouwen in 3D tekenen. We krijgen in de programma een hele uitgebreide les van ongeveer 5 á 6 lessen. En a.s. zondag krijgen we onze volgende les.

Vandaag hadden we Google SketchUp les 2, dit keer ging het, gelukkig, veel beter. Samen met Youssra heb ik een huis gemaakt met een tuin in 3D, en ik moet eerlijk zeggen dat ik erg trots was op ons huisje!

Woensdag 21 januari 2008,

Vandaag weer een inspiratielezing bij Creative Urbans. Dat betekende dat ik na school precies 10 minuten had om vanaf de Pietercalandlaan (in de regen) naar de creative urbans hoofdkwartier te fietsen. Daar aangekomen waren vier mensen aanwezig: een gebiedsontwikkelaar van de Alliantie, de gebiedsmanager van stadsdeel Slotervaart, een communicatieexpert en een jongeman die was ingehuurd als projectsecretaris. Ik had eerst nog geen idee van wat ze ons zouden vertellen en hoopte op iets niet al te saais. Ze zijn natuurlijk vakmensen en dus hoogstwaarschijnlijk vaktermen zouden gebruiken waar wij niets van snappen.

Maar integendeel! De vrouw van het stadsdeel verteld over wat haar aandeel eigenlijk inhield binnen de Jacobgeelbuurt. Waar het op neerkwam was dat alles in samenwerking ging met een woningcorporatie omdat – in tegenstelling van wat ik altijd dacht – de openbare ruimten (speeltuinen etc) geen eigendom zijn van het stadsdeel. Daarna ging het woord naar de man van de Alliantie. Die vertelde wat een woningcorporatie doet en wat zijn taken waren. In samenwerking met het stadsdeel zijn ze er pas geleden achter gekomen dat het niet zo goed ging met de betreffende wijk en dat er iets aan gedaan moest worden.

Hij gaf het woord toen aan de andere jongeman die vertelde wat zijn inbreng was in de wijk. Die man is ingehuurd door de woningcorporatie en het stadsdeel. Hij moet ervoor zorgen dat de communicatie tussen het stadsdeel en de Alliantie soepel verloopt.

Tenslotte ging het woord naar de mevrouw die over de communicatie ging. Zij neemt nu slechts een week deel aan het vernieuwingsplan en gaat over de communicatie tussen het stadsdeel en de Alliantie tegenover de buurtbewoners en andere betrokkenen. Persoonlijk vond ze dat ze dus eigenlijk iets te laat is ingeschakeld, daar ze nu iets te laat zijn begonnen met het inlichten van de buurtbewoners over de plannen.

Vervolgens werd ons een onderzoek van een stedenbouwkundige uitgedeeld. Daarin stonden bijvoorbeeld referentiebeelden uit andere vernieuwingsplannen die al wat verder zijn. Een soort ‘ideeënboekje’ dus, met allerlei voorbeelden en suggesties voor de buurt.

Tenslotte wilden deze vakmensen van ons weten wat wij van de buurt vonden en wat wij precies hebben gedaan toen wij de buurt in gingen. Ali werd naar voren geroepen om nog wat nader uit te leggen wat zijn groepje precies heeft gedaan en wat volgens de buurtbewoners de meest veilige of juist onveilige plaatsen in de wijk waren. Daarbij werd de woensdag-bijeenkomst afgesloten.

Ik vond het persoonlijk erg leerzaam en leuk om deze mensen te ontmoeten. Het is op zich al erg speciaal dat ze tijd voor ons konden vrijmaken in hun toch al zo volle agenda’s. Ik kan me namelijk wel voorstellen wat voor werk het is om een gehele wijk opnieuw te ontwerpen. Dat daar erg veel bij komt kijken en zeker meer dan wij meestal denken heb ik nu ook al wel door.

Op naar zondag!

Assia Haddou

Het doel van vandaag was om mensen te ondervragen om informatie uit het buurt te krijgen. We werden in 4 groepen verdeeld met ieder zijn begeleider en juniorbegeleider en deelnemers. Aan het einde van de dag moest ieder groep een presentatie houden en vergelijken of er een verband was van de 4 onderzochte doelstellingen.

In mijn groep was het de bedoeling om iets te kunnen weten over de veiligheid van het buurt. Dus we gingen op stap met de deelnemers Abdul en Souraya. Het ging over de algemeen heel erg leuk en gezellig, waarbij we veel interresante meningen te horen kregen.De een vond het heel erg veilig en rustig bij hun buurtje terwijl an de andere kant het heel erg onveilig vonden.Het was ook interresant dat als ze een onveilige plek moesten zoeken/kiezen dat het meestal alibe plein was.

Na anderhalve uur te zitten ondervragen was het tijd om de verkregen informatie op papier te zetten. En dat informatie te presenteren aan andere groepen.

Het presentatie ging goed bij alle groepen. Er waren veel vragen die alle groepen bij een presentatie kregen maar ze beantwoorden alles stuk voor stuk zonder problemen.

Nadat alle presentaties waren geweest was de einde van de dag aangekomen.

In lokaal 201 werd een presentatie gehouden. Tijdens de presentatie werden de groepen weergegeven. En er werd uitleg gegeven over de brainstorm techniek van Alex Osborn.

Aan tafel met zijn allen werd de opdracht door een van de begeleiders uitgelegd. Het onderwerp was virtual reality. We moesten bij het onderwerp namelijk een probleemstelling bedenken. En deze probleemstelling zou door cliënten geïntroduceerd worden aan de andere groep. De andere groep deed hetzelfde.

Elke groep moest een voorzitter, cliënt  en deelnemers bevatten. Sarina werd de voorzitter. Ilias en Soumia werden de cliënten. Deze noteerden opsommingen en een aantal vragen. De eerste waar we het over hadden was het woord virtual reality zelf. Wat betekent dit? Het begrip probeerden we vast te stellen en dat ging met veel moeite. Iedere had zijn eigen idee over virtual reality. Een voor een werd er aan de deelnemers, cliënten en de voorzitter gevraagd wat de definitie van virtual reality voor hen zelf inhield. Sarina probeerde hierbij haar rol als voorzitter te vervullen door iedereen te ondervragen samen met de begeleiders. De cliënten schreven het op. We hielden het dus niet op een betekenis, maar bedachten meerdere betekenissen. En sommige betekenissen, opgemaakt door de aanwezige deelnemers in de groep, werden geschrapt. 1 of 2 betekenissen zijn geschrapt omdat deze te veel afweken. Vervolgens probeerden we een aantal probleemstellingen te bedenken. Het ging best moeizaam. En de verzonnen probleemstellingen waren moeilijk vast te leggen op papier. De hoofdvraag werd uiteindelijk vastgelegd.

Deze luidt: Wil je controle over de virtuele gecreëerde elementen (wil je de virtuele objecten in een appartement besturen?). En als je er eenmaal controle over hebt. Hecht je er dan nog waarde aan? (nogal aan de fysiologische kant).

De cliënten presenteerden de probleemstellingen. Waarbij onze groep de opdracht kreeg om zonlicht op een ‘virtuele’ manier binnen te krijgen. En daarbij moesten zij ook nog de privacy op een virtuele manier versterken (aan de praktische kant).

De opdracht werd herhaald en verduidelijkt door de begeleiders. En uiteindelijk moest er een gestructureerd verhaal & een presentatie gecreëerd worden. Er moesten ook beelden geschetst worden. Deniz ging hierbij aan de slag met de schetsen en werd ondersteund door een begeleider. De overige groep probeerde een bijpassend verhaal te construeren door middel van toneelspel. Met als hoofdrolspelers Omar en nog een deelnemer. Deniz en Ilias gingen presenteren. Het verliep smooth. Dit voor een deel te danken aan Deniz.

Conclusie: Elk groep creëerde een probleemstelling. In totaal waren er dus 2 probleemstellingen, de ene aan de fysiologische kant en de andere meer praktisch. De 2 presentaties waren hierdoor ten opzichte van elkaar niet te beoordelen. Beide groepen probeerden wel door middel van toneelspel hun verhaal te visualiseren (leuke tactiek).

Om 13u30 waren bijna alle deelnemers er. Wij gingen om een grote tafel heen zitten. Toen iedereen zat gingen Fatima en Tarik een verhaal houden over de lezing die woensdag werd gehouden. Ze gingen aan paar mensen vragen wat hen was bijgebleven.

Na paar vragen was het tijd om te zeggen wat de bedoeling was van deze dag.

De opdracht van vandaag was: bedenk een plein voor 2025. Na de instructie werden we in 2 groepen ingedeeld. Met ieder 2 juniorbegeleiders. De juniorbegeleiders van team 1 waren Göksel en Assia (sorry als ik het verkeerd heb opgeschreven) en in team 2 waren de juniors Sarina en Furkan (ikzelf). In ons team zaten 6 deelnemers. Nadat we waren verdeeld gingen we aan de slag met onze groep. We gingen eerst brainstormen over wat we wilden en hoe er uit zou zien.

Nadat we iemand pen en papier hadden gegeven begonnen we met het opstellen van mogelijke ideeën. Zo ontstond er een hele lange lijst aan ideeën. Met onder andere de constructie van het plein en de inhoud van het plein. We gingen de groep opsplitsen in 2 groepen. De ene groep zou plaatjes zoeken van hoe het plein eruit zou zien en de andere groep zou de inhoud van het plein vullen. Nadat er veel knipsels waren was het tijd om te kiezen welke er op het moodboard moesten komen en welke niet. Toen we dat hadden besloten was het tijd om te vragen wie er zou presenteren. Er waren 2 vrijwilligers. Nadat al het plakwerk klaar was, gingen we bedenken hoe we ons plan zouden presenteren. Ze kwamen aan met een zigzag van borden, die ook gebouwen voorstelden. Het was 17u15, dus de presentatie begon maar een kwartier over de deadline. Team 2 zou als eerste beginnen.

De hele presentatie ging geweldig. Het enige grote probleem van de moodboards was dat je ze zonder uitleg zou laten zien. Dat de bewonderaar niet wist of het om een plan ging. Maar voor de rest was het goed. Team 1 deed het ook goed, maar de juniorbegeleiders waren een stukje aan het presenteren. Wat natuurlijk eigenlijk niet de bedoeling was. Zij kregen ook opmerkingen van Fatima en Tarik.

Voor de rest was het een leuke dag en een goede dag om ervaring op te doen.

Afgelopen zondag was een dag om niet te vergeten. Niet alleen vanwege de indrukwekkende gebouwen of mooie winterse vergezichten, maar ook zeker vanwege de vele bevroren vingers en tenen. Volgens het weerbericht bestond er KANS sneeuw, maar dat het zo hard zou gaan sneeuwen had niemand van te voren kunnen zien aankomen!

De barre fietstocht begon op het pontje naar de NDSM-werf. Het was de bedoeling dat iedereen met open mond zou kijken naar het gebouw van architectenbureau MVRDV genaamde de Silodam (zie: www.mvrdv.nl). Helaas was het dankzij de sneeuw niet mogelijk om de overkant van het water te zien. Volgende keer beter.

Op de NDSM-werf (zie: www.ndsm.nl ) aangekomen zijn we gaan schuilen onder het afdakje van het hoofdkantoor van MTV Benelux. Het gebouw waarin MTV nu in zit werd vroeger gebruikt als timmerwerkplaats van de NDSM werf (zie: www.vanaerschot.nl ). Het gebouw is geheel gerenoveerd en staat tegenwoordig op de monumentenlijst. Een oud gebouw kan op die manier een zeer aantrekkelijk nieuwe functie vervullen!

Eind 1999 diende een groep kunstenaars, theatermakers, skaters en architecten onder de naam Kinetisch Noord bij het stadsdeel Amsterdam-Noord een plan in voor de herontwikkeling van de voormalige scheepswerf. MTV heeft voor de NDSM werf gekozen vanwege de aanwezigheid van een deze groep kunstenaars en andere creatievellingen op de werf.

Aan de andere kant van de NDSM werf staat het Kraanspoor (zie: www.oth.nl) Net als bij het hoofdkantoor van MTV heeft dit gebouw ook een inspirerende nieuwe functie gekregen. Toen de werf nog volop werd gebruik voor het bouwen van schepen liep er over de betonnen palen een spoor voor grote kranen. Vandaar ook de naam “Kraanspoor”. De kranen zijn van het spoor gehaald en daarvoor in de plaats is een gebouw gekomen dat lijkt te zweven op de betonnen peilers. Al met al is de NDSM werf een spannende en inspirerende plek om als beginnend architect of stedenbouwkundige rond te kijken!

Het tweede deel van de excursie bestond uit een rondleiding door het Muziekgebouw aan het IJ (zie: www.3xn.dk) . Wendelien kon als Gebouwengids uitgebreid vertellen over de architectuur en functionaliteit van het gebouw. Over smaak valt te twisten, maar iedereen is het er over eens dat er bij het ontwerp van het gebouw rekening is gehouden met het feit dat het een plek is waar concerten worden gegeven. Alles stond in het teken van een perfecte akoestiek en muziekbeleving: het plafond dat omhoog en omlaag kon, de verlichting in de muren (met alle kleuren van de regenboog) en de goede isolatie om ongewenste geluiden buiten de deur te houden.

Als je de weken die eraan komen vergelijkt met de weken die we al hebben gehad wordt het steeds moeilijker.

Wat ik in het begin moelijk vond vind ik nu juist heel makkelijk, zo kan je goed zien of je bent vooruit gegaan

en dat je vooruitgang boekt. Dat is natuurlijk altijd leuk. We moesten in het begin vooral onszelf presenteren door middel van een collage.

We hielden ook wekelijks een klein wedstrijdje tussen 2 groepen waar we ons opdracht van de dag moesten presenteren.

Deze week hebben we gewerkt aan Google SketchUp en dat was erg moeilijk. De komende weken zijn we daar nog bezig

en ons opdracht voor volgende week is ons eigen kamer in Google SketchUp te zetten. Dat wordt dus erg interssant,

want ik kan er helemaal niet mee omgaan! Maar gelukkig krijgen we ook les van een ervare Google SketchUp meester.